ستاره های تنها
×اشعار برگزیده × نامه ها ی نویسنده × پندها و نصایح و نکات زندگی×
قطعه ی ادبی

سپاس

 

چه دلپذيراست

اينکه گناهانمان پيدا نيستند

وگرنه مجبور بوديم

هر روز خودمان را پاک بشوييم

شايد هم مي بايست زير باران زندگي مي کردي

و باز دلپذيرو نيکوست اينکه دروغهايمان

شکل مان را دگرگون نمي کنند

چون در اينصورت حتي يک لحظه همديگر را به ياد نمي آورديم

خداي رحيم ! تو را به خاطر اين همه مهرباني ات سپاس ...

 

 

                                        (    فدريکو گارسيا لورکا )

 

|+| نوشته شده توسط آرمان در جمعه سی و یکم خرداد 1387 ساعت 19:36 |

جستجوی پيشرفته: